Część I: Podstawowa architektura naszego istnienia
Rozdział 6: Emocje i myśli: poruszanie się po wszechświecie opartym na wibracjach
Przez większą część mojego życia zawodowego traktowałem emocje jako szum na linii sygnału: coś, co należy odfiltrować, by móc odczytać rzeczywiste dane. To, co odkryłem, w źródłach, które nie miały żadnego powodu, by się ze sobą zgadzać, to spójne, konkretne, funkcjonalne twierdzenie. Twoje emocje są danymi. Szumem była opowieść, którą sobie o nich opowiadałem.
To precyzyjny, funkcjonalny opis prawdziwego systemu naprowadzania, udokumentowanego w channelowanej inteligencji niefizycznej, przez badaczy świadomości korzystających z testowania mięśniowego oraz przez uzdrowicieli energetycznych mapujących pole ciała. To właśnie zbieżność tych niezależnych źródeł ostatecznie zwróciła moją uwagę. A pod emocjami znajduje się coś większego: twoje myśli, również, są wibracyjne i kształtują rzeczywistość. Więc zanim przejdziemy do systemu naprowadzania emocjonalnego, rama, która nadaje temu wszystkiemu sens: wszystko wibruje.
Hermetyczny fundament: wszystko wibruje
Kybalion, wydana w 1908 roku destylacja starożytnej tradycji hermetycznej, formułuje Zasadę Wibracji bez ceregieli:
„Nic nie spoczywa; wszystko się porusza; wszystko wibruje."1
Ramy otaczające to twierdzenie są dziwniejsze i bardziej interesujące, niż wydaje się na pierwszy rzut oka. Kamień i myśl nie są różnymi rodzajami rzeczy, jedna fizyczna, druga mentalna. Są tym samym rodzajem rzeczy, przy diametralnie różnych częstotliwościach. Kamień wibruje w tempie tak gęstym i wolnym, że nasze zmysły odczytują go jako stałą materię. Myśl wibruje w tempie tak subtelnym, że nasze zmysły w ogóle nie potrafią jej wykryć. Widmo między nimi jest ciągłe, od najgęstszej materii na dole po najbardziej subtelną świadomość na górze.
Współczesna fizyka potwierdza to na poziomie subatomowym. Atomy nie są stałymi obiektami. Są w większości pustą przestrzenią, z cząstkami, które same są wibrującymi falami prawdopodobieństwa. Materia jest wibracją. Dźwięk jest wibracją. Światło jest wibracją. Emocje, które czujesz w swojej klatce piersiowej po trudnej rozmowie, są w tych ramach również stanami wibracyjnymi.
22-stopniowa skala naprowadzania emocjonalnego
Do Esther Hicks dotarłem późno i sceptycznie. Ramy channelingu, Hicks otrzymującej mądrość od niefizycznego kolektywu zwanego Abraham, były dokładnie tym rodzajem rzeczy, który przez lata odrzucałem z góry. To, co zmieniło moje zdanie, to konkretność narzędzia, które wytworzyli.
W Ask and It Is Given Abraham przekazuje Skalę Naprowadzania Emocjonalnego (Emotional Guidance Scale): 22-stopniową drabinę mapującą stany emocjonalne od najniższych częstotliwości wibracyjnych po najwyższe. Rozpacz i bezsilność znajdują się na pozycji #22. Radość, wiedza, poczucie sprawczości i wolność znajdują się na pozycji #1.2
Zasada rządząca tym: twoje emocje mówią ci, w czasie rzeczywistym, czy twoje aktualne myśli są dostrojone do tego, czego naprawdę chcesz. Dobre uczucia sygnalizują dostrojenie. Złe uczucia sygnalizują coś przeciwnego. Myśl, która przeczy temu, co twoje głębsze ja wie za prawdę, rejestruje się jako dyskomfort, dręczące przeczucie albo płaskość. Myśl, która wskazuje ku twojej faktycznej ścieżce, sprawia wrażenie ekspansywnej, nawet gdy jest przerażająca.
To, co skala robi praktycznie, to daje ci kierunek, w którym się poruszać. Jeśli jesteś na pozycji #22 (rozpacz), nie próbujesz wytworzyć radości. Sięgasz po gniew (#17), ponieważ gniew niesie więcej energii niż rozpacz i wprawia cię z powrotem w ruch. Od gniewu sięgasz po frustrację (#10). Od frustracji sięgasz po nadzieję (#6). Każdy krok jest osiągalny. Żaden nie wymaga udawania.
Opierałem się temu przez długi czas. Mój instynkt był specyficznym rodzajem macho postawy: przełamać emocję, przeprowadzić analizę, podjąć decyzję. Ale kiedy uczciwie spojrzałem wstecz na główne decyzje w moim życiu, te, w których pominąłem cichy wewnętrzny sygnał na rzecz logicznego argumentu, wyniki były konsekwentnie gorsze. The Astonishing Power of Emotions wyostrzyła to jeszcze bardziej: niekomfortowa emocja jest precyzyjną informacją zwrotną, sygnałem, że myśl, którą myślisz, przeczy temu, kim naprawdę jesteś.3 Emocja o dobrym uczuciu jest potwierdzeniem. Żadna z nich nie jest przypadkowa.
Ciało nie kłamie
David Hawkins podszedł do tego samego terytorium z twardszej, bardziej mierzalnej strony. Jego metoda to kinezjologiczne testowanie mięśniowe: praktyk naciska na wyciągnięte ramię badanego, podczas gdy badany trzyma w umyśle myśl, stwierdzenie albo przedmiot fizyczny. Hawkins odkrył, na tysiącach prób, że ciało reaguje w sposób mierzalny na wartość prawdy i częstotliwość wibracyjną tego, na czym skupiony jest umysł.4
Trzymaj prawdziwe stwierdzenie: mięśnie trzymają się mocno. Trzymaj fałszywe: słabną. Pomyśl o kimś, kogo kochasz: silne. Pomyśl o kimś związanym ze wstydem albo winą: ramię opada. Reakcja jest natychmiastowa, mimowolna i spójna u badanych w sposób, który wyklucza zwykłą sugestię jako wyjaśnienie.
Mapa Świadomości, opisana szczegółowo w poprzednim rozdziale, została zbudowana z tych danych.4 Każdy stan emocjonalny ma skalibrowany poziom. Ciało reaguje w przewidywalny sposób na każdym poziomie. Hawkins opisywał ciało jako biologiczny barometr, nieustannie mierzący twój stan wibracyjny i raportujący z powrotem poprzez odczucie fizyczne, reakcję mięśniową i energię.
Więc kiedy ktoś mówi „miałem przeczucie w brzuchu co do tego", nie sięga po metaforę. Opisuje zdarzenie somatyczne: pole energetyczne ciała rejestrujące informację wibracyjną, której świadomy umysł jeszcze nie zorganizował w słowa. Brzuch często wie, zanim mózg go dogoni.
Częstotliwość i rezonans
Penney Peirce, w Frequency: The Power of Personal Vibration, opisuje mechanikę leżącą u podstaw tego wszystkiego. Twoja osobista wibracja nadaje nieustannie, jak wieża radiowa, której nie potrafisz wyłączyć. Sygnał, który emituje, jest kształtowany przez twój dominujący stan emocjonalny, twoje nawykowe przekonania i twój poziom świadomości w danej chwili.5
Ta transmisja robi dwie rzeczy jednocześnie. Przyciąga pasujące częstotliwości ze środowiska, ludzi, okazje i doświadczenia, które rezonują z tym, gdzie obecnie jesteś. I odpycha częstotliwości, które wibrują zbyt odmiennie, by się połączyć.
To jest mechanizm stojący za dniami, w których wszystko się klika, i dniami, w których wszystko się piętrzy. Dobry nastrój nie tylko sprawia lepsze wrażenie; dostraja cię do częstotliwości, która wybiera inny wycinek dostępnego doświadczenia. Peirce jest w tym konkretna, a jej relacja pokrywa się dokładnie z tym, co opisuje Abraham-Hicks: twój stan emocjonalny jest twoją częstotliwością. Zmień emocję, a zmienisz to, co nadajesz. Zmień to, co nadajesz, a zmienisz to, co odpowiada.
Czakralna mapa emocji
Caroline Myss, w Anatomy of the Spirit, dostarcza najbardziej anatomicznie precyzyjnej relacji o tym, jak emocje rozdzielają się w ciele. 7 czakr, w jej ramach, każda rządzi odrębną dziedziną doświadczenia życiowego i niesie odpowiadającą jej grupę emocji. System mapuje emocje na lokalizacje w ciele i dziedziny życia z wystarczającą precyzją, by funkcjonować jako narzędzie diagnostyczne.6
7 pozycji, odczytywanych jako sygnały, a nie dolegliwości:
- Ból czakry podstawy mówi ci: coś w twoim poczuciu bezpieczeństwa, rodziny lub przynależności jest nierozwiązane.
- Dyskomfort czakry sakralnej sygnalizuje: kwestie kreatywności, seksualności lub mocy finansowej.
- Napięcie w splocie słonecznym wskazuje na: problemy z poczuciem własnej wartości, osobistą mocą lub odpowiedzialnością.
- Ból w okolicy serca wskazuje: miłość, przebaczenie lub żal wymagające uwagi.
- Ściśnięcie w gardle sugeruje: nie mówisz swojej prawdy albo tłumisz swój głos.
- Napięcie w trzecim oku sygnalizuje: dezorientację, przeciążenie intelektualne lub zaprzeczanie intuicji.
- Rozłączenie w koronie oznacza: duchową izolację, utratę sensu lub odłączenie od celu.
Emocje są diagnostyczne. Uporczywy węzeł w twoim żołądku to twoja czakra splotu słonecznego rejestrująca, że twoja osobista moc jest w konkretnym miejscu naruszona. Chroniczny ból gardła może być twoją czakrą gardła raportującą, że przełykasz prawdę, której jeszcze nie wypowiedziałeś. Ciało nie generuje przypadkowego dyskomfortu. Ono wskazuje.
Twój racjonalny umysł potrafi skonstruować przekonujący argument dla niemal każdego kierunku działania. Widziałem, jak mój robi dokładnie to, i zapłaciłem za to. Twoje emocje przecinają skonstruowany argument i raportują wibracyjną prawdę sytuacji bezpośrednio. Nie sugeruję, byś porzucił rozum. Kiedy twój rozum wskazuje w jednym kierunku, a twój brzuch w drugim, traktuj brzuch jako podstawowy instrument. W moim doświadczeniu jest on zazwyczaj tym dokładniejszym.
Myśli kształtują rzeczywistość
Jeśli emocje są odczytem, myśli są wejściem. Wersja z naklejki na zderzak dla „Prawa Przyciągania" jest okropnym ambasadorem tego, co faktycznie opisuje mechanika leżąca u jego podłoża. Prawdziwy obraz jest konkretny, ustrukturyzowany i został osiągnięty niezależnie przez ramy tak różne od siebie, że ta zbieżność domaga się wyjaśnienia. To, co następuje, to ten mechanizm, system operacyjny pod hasłem.
Najjaśniejszym punktem wyjścia jest też ten najstarszy. Dekady, zanim „Prawo Przyciągania" stało się marką samopomocową, byt Seth, channelowany przez Jane Roberts, sformułował to jako prawo bez ogródek:
„Tworzysz swoją rzeczywistość zgodnie ze swoimi przekonaniami."7
Wszystko, co następuje, jest w pewnym sensie inżynierią stojącą za tym jednym zdaniem.
Wir: gdzie już istnieją twoje pragnienia
Esther Hicks, kanałując świadomość grupową znaną jako Abraham, zbudowała jedne z najbardziej strukturalnie precyzyjnych ram do rozumienia, jak myśli i intencje emitują wibrację: koncepcję Wiru (the Vortex).8
Każde pragnienie, jakie kiedykolwiek miałeś, każde życzenie, każde „chcę", które przemknęło przez twój umysł, zostało już stworzone w formie wibracyjnej. Istnieje w tym, co Abraham-Hicks nazywa Wirem Przyciągania, wibracyjnej przestrzeni przetrzymania, gdzie wszystko, o co poprosiłeś, jest zmontowane i czeka. Dom. Związek. Zdrowie. Praca, która naprawdę ma dla ciebie znaczenie. Wszystko to tam siedzi, już stworzone, w formie wibracyjnej.
Przeszkodą nie jest tworzenie. Tworzysz nieustannie, po prostu pragnąc rzeczy. Przeszkodą jest odbiór. Twoja własna częstotliwość wibracyjna musi pasować do częstotliwości tego, co stworzyłeś. A tym, co niezawodnie i uporczywie blokuje to dopasowanie, jest wzorzec twoich nawykowych myśli.
Chcesz obfitości, ale spędzasz większość swojej mentalnej przepustowości na „nigdy nie mam wystarczająco"? Nadajesz na częstotliwości braku. Pragnienie jest w Wirze. Po prostu nie jesteś dostrojony do kanału, który może je odebrać. Dla Abraham-Hicks to dosłowna architektura tego, jak fizyczna rzeczywistość montuje się sama z wejścia wibracyjnego. Podobne przyciąga podobne. Kiedy twoja osobista częstotliwość pasuje do częstotliwości twojego pragnienia, pragnienie przechodzi z wibracyjnego do fizycznego.
Neuronauka manifestacji
Joe Dispenza obejmuje to samo terytorium z zupełnie innego kierunku, a jego kąt jest trudniejszy do zbycia.
Centralnym odkryciem w Breaking the Habit of Being Yourself jest to: mózg nie odróżnia rzeczywistego doświadczenia od żywo wyobrażonego. Odegraj mentalnie przyszłe wydarzenie z autentyczną intensywnością emocjonalną, a twój mózg uruchamia te same sieci neuronalne, jakie uruchomiłby, gdyby wydarzenie działo się fizycznie. Twoje ciało reaguje na mentalną próbę zmianami neurochemicznymi, produkując ten sam koktajl sygnałów, jak gdyby wyobrażone wydarzenie było prawdziwe.9
Ma to znaczenie, ponieważ twoja neurochemia kształtuje twój stan energetyczny, który kształtuje twoje wyjście wibracyjne, które kształtuje to, co przyciągasz do fizycznego doświadczenia. Jeśli potrafisz nauczyć się czuć emocje swojej pożądanej przyszłości, nie tylko myśleć o niej pojęciowo, ale czuć ją w swoim ciele już teraz, zmieniasz swoją częstotliwość nadawania. W modelu wibracyjnym to zmienia to, co się pojawia.
Dispenza udokumentował to w przypadkach, które według konwencjonalnych założeń nie powinny były zadziałać. Pacjenci z rakiem w stadium 4, którzy codziennie wizualizowali gojenie swoich komórek, z wystarczającą intensywnością emocjonalną, że ich guzy się kurczyły. Ludzie biznesu, którzy mentalnie zamieszkiwali swoje udane przyszłości, dopóki te przyszłości nie zmaterializowały się wokół nich. Osoby chronicznie chore, które przełamały dziesięcioletnie wzorce choroby, demontując nawykowe myśli i emocje, które podtrzymywały te wzorce.10
Jest szczery co do tego, ile ten proces kosztuje. Twoje nawykowe myśli wyryły głębokie ścieżki neuronowe przez lata, czasem dekady. Mielina, tłuszczowa osłonka pokrywająca te ścieżki, działa jak izolacja wokół przewodu: im więcej dana ścieżka jest używana, tym szybsze i silniejsze stają się jej sygnały. Myśl, którą miałeś dziesięć tysięcy razy, to sześciopasmowa autostrada. Nowy wzorzec myślowy to leśna ścieżka, powolna i łatwa do porzucenia. Ale przejdź tą ścieżką konsekwentnie, a ona się poszerza. Ostatecznie staje się drogą, potem bulwarem. Stara autostrada, pozbawiona użytku, pęka i zarasta. To neuroplastyczność robiąca dokładnie to, na co pozwala architektura. Dlatego Dispenza nalega na codzienną praktykę, a nie okazjonalną inspirację.
Podświadomy sługa
Joseph Murphy dotarł do tego samego celu inną drogą, i zrobił to zanim istniała neuronauka, by go potwierdzić.
W The Power of Your Subconscious Mind Murphy opisał umysł jako posiadający dwa odrębne aspekty: umysł świadomy (racjonalny, analityczny, część, która wybiera i ocenia) oraz umysł podświadomy (kreatywny, przyjmujący, część, która manifestuje). Jego podstawowa nauka:
„Jak człowiek myśli w swoim podświadomym umyśle, takim jest."11
Podświadomość, uczył Murphy, nie ocenia myśli jako prawdziwych czy fałszywych. Nie kłóci się z materiałem, którym karmi ją świadomy umysł. Przyjmuje wszystko, co zostaje jej wielokrotnie zaimpregnowane, a następnie zabiera się do pracy, czyniąc ten materiał realnym. Powtarzaj sobie „nie mam szczęścia" z wystarczającą częstotliwością i ładunkiem emocjonalnym, a podświadomość traktuje to jako instrukcję operacyjną. Skrupulatnie aranżuje okoliczności potwierdzające ten brak szczęścia. Zaimpregnuj „jestem zdrowy i zamożny" z tą samą konsekwencją, a podświadomość przekieruje swoją zdolność kreatywną w stronę tego rezultatu.
Murphy udokumentował przypadki, które przekraczają granice wiarygodności, dopóki nie zestawi się ich z neuronauką Dispenzy i nie zauważy, że mechanizm jest identyczny. Ludzie wyleczeni ze stanów, które ich lekarze uznali za nieuleczalne, poprzez systematyczną, powtarzaną zmianę wzorców myślowych. Ludzie, którzy przeszli od ubóstwa do dobrobytu, ustanawiając to, co Murphy nazywał „świadomością bogactwa" w podświadomości, dominujący program operacyjny zbudowany z powtarzanej, naładowanej emocjonalnie myśli.11
Cztery ramy. Starożytny hermetyzm, kosmologia Abraham-Hicks, współczesna neuronauka i praktyczna psychologia umysłu Murphy'ego. Żadna z nich nie zapożyczyła się od innych w żaden bezpośredni sposób. Wszystkie opisują ten sam silnik: świadomość kształtującą rzeczywistość poprzez trwałe, naładowane emocjonalnie wyjście wibracyjne. Ten rodzaj niezależnej zbieżności zasługuje na potraktowanie poważnie.
Joseph Murphy nazwał to metodą „przechodzenia" (passing over): trzymasz swoje pragnienie wyraźnie w umyśle podczas stanu hipnagogicznego, tego wąskiego okna między jawą a snem, gdy świadomy umysł rozluźnia swój uścisk, a podświadomość staje się prawdziwie receptywna.11 Praktycy doświadczeń pozacielesnych używają tego samego okna jako punktu startowego. Robert Monroe stwierdził, że to była brama do doświadczenia pozacielesnego.12 Murphy stwierdził, że to była brama do impregnowania pragnienia w podświadomości. Ten sam próg neurologiczny, dwa bardzo różne cele.
Każda sytuacja jest neutralna
Bashar, istota channelowana przez Darryla Ankę (więcej o nim w rozdziale o channelerach), dodaje do tej maszynerii element, którego nigdzie indziej nie widziałem sformułowanego tak jasno. Każda sytuacja, mówi, jest na początku neutralna. Nie ma wbudowanego znaczenia. Znaczenie to coś, co dostarczasz ty, zwykle automatycznie, a efekt, jaki dostajesz z danej sytuacji, podąża za znaczeniem, które w nią wkładasz.13
Oczywisty zarzut brzmi „ale wszystko dzieje się z jakiegoś powodu", co on też mówi. Jego odpowiedź: wszystko dzieje się z twojego powodu. A kolejność jest odwrotna do tego, jak to się odczuwa. „Najpierw wysyłasz znaczenie, które tworzy sytuację, na którą potem odpowiadasz albo reagujesz." Znaczenie jest ziarnem, wokół którego wyrasta sytuacja. Patrzenie na zdarzenie jako neutralne to sposób, żeby przyłapać znaczenie, które już nadawałeś, i wymienić je na takie, które wolisz.
Niektóre z tych znaczeń zostały zainstalowane, zanim mogłeś z nimi dyskutować. Jego przykład to dziecko, które słyszy historię o bardzo bogatym człowieku, który jest też bardzo podły. Te dwie idee się zlewają: bogaty znaczy wredny. Dekady później dorosły szczerze chce być zamożny, a głos zakopany zbyt głęboko, żeby go usłyszeć, uznaje, że wzbogacić się to znaczy stać się wrednym, więc po cichu blokuje całą sprawę. Bashar nazywa to przekonaniami „na barana" i bardzo przypominają one podświadomość Murphy'ego, która bierze starą instrukcję dosłownie. Rozwiązanie też jest takie samo: znajdź przekonanie, zauważ, że się nie trzyma („można być bogatym, nie będąc podłym"), i przepisz je.
Równie jasno mówi, że przekonania nie da się zamalować powtarzaniem. Jeśli ciągle powtarzasz sobie „to jest pozytywne", trzęsąc się ze strachu, to tak naprawdę potwierdzasz, że wierzysz, iż to jest negatywne, i dlatego potrzebujesz aż tylu zapewnień. Strach przed czymś nie oznacza też, że to przyciągnąłeś. Jego obraz to biblioteka: możesz przeczytać każdą przerażającą książkę na półkach, ale „jedyna książka, która 'idzie z tobą do domu', to ta, którą świadomie wypożyczasz." Świadomość czegoś mrocznego nie wciąga tego do twojego życia. Robi to silna emocja: „Emocja, silne emocjonalne przywiązanie, jest mechanizmem aktywującym." A wątpliwość, według jego definicji, wcale nie jest brakiem zaufania. To „zaufanie do negatywnej rzeczywistości." Zawsze ufasz czemuś w 100%. Jedyny wybór to: czemu.13
Myśl tworzy formę: dowody z drugiej strony
Najjaśniejsze demonstracje myśli kształtującej rzeczywistość pochodzą z relacji pozacielesnych i pozagrobowych, gdzie opóźnienie między intencją a rezultatem kurczy się do zera.
W relacjach pozagrobowych Williama Buhlmana nowo przybyłe dusze uczy się, że myśl tworzy formę. Instruktor demonstruje to: jabłko pojawia się w ich dłoni, przekształca się w gruszkę, staje się kwiatem. Wszystko to poprzez samą skupioną intencję mentalną. Nauka towarzysząca tej demonstracji jest wyraźna:
„Twoje myśli kształtują i formują energię wokół ciebie. Trzymasz moc stworzenia w każdej myśli... Gdzie płyną myśli, materia rośnie."14
Pomyśl o ogrodzie w stanie niefizycznym, a ogród montuje się wokół ciebie. Pomyśl o kimś, kogo kochasz, a się pojawia. Pętla sprzężenia zwrotnego jest natychmiastowa. Nie ma żadnego opóźnienia.
Marc Auburn i Buhlman potwierdzają to, co niezależnie relacjonował Monroe: w wymiarach niefizycznych myśli kształtują rzeczywistość natychmiastowo.15 Pomyśl o miejscu, a znajdziesz się tam. Wyobraź sobie przedmiot, a materializuje się. Zdecyduj się zmienić swój wygląd, a się zmienia. To spójna obserwacja z pierwszej ręki od ludzi, którzy praktykowali nawigację po przestrzeni niefizycznej, nie teoria, nie channelowana abstrakcja.
Powodem, dla którego rzeczywistość fizyczna działa wolniej, jest gęstość. Materia fizyczna wibruje ze znacznie niższą, gęstszą częstotliwością. Myśl napotyka tu więcej oporu, zanim przybierze formę. Mechanizm jest ten sam; opóźnienie jest inne. Rzeczywistość fizyczna ma opóźnienie; niefizyczna go nie ma. W życiu pozagrobowym i podczas doświadczeń pozacielesnych opóźnienie wynosi zero. Na Ziemi może wynosić dni, tygodnie albo lata, w zależności od tego, jak wyraźnie myśl jest utrzymywana, ile ładunku emocjonalnego niesie i ile sprzecznej myśli biegnie równolegle. Dlatego też wizualizacja i skupiona intencja przynoszą mierzalne rezultaty w zwyczajnym życiu. Działają za pomocą tego samego mechanizmu, tylko z większym opóźnieniem wbudowanym w medium.
Barbara Marciniak kanałuje tę samą zasadę od Plejadian w Bringers of the Dawn: „Zwiastuni Świtu umożliwiają kosmiczny skok ewolucyjny, zakotwiczając najpierw częstotliwość w swoich własnych ciałach."16 Twoje ciało, w tych ramach, jest nadajnikiem. Nadaje częstotliwość. Ta częstotliwość wybiera, która wersja rzeczywistości się wokół ciebie skupi.
Wayne Dyer i Abraham: dwaj mistrzowie się zgadzają
Wayne Dyer i Esther Hicks (kanałując Abrahama) opublikowali swoją nagraną rozmowę jako Co-creating at Its Best (2014).17 Dyer doszedł do tych idei poprzez dekady osobistego rozwoju duchowego i głęboką lekturę filozofii taoistycznej i hinduskiej. Abraham przyszedł poprzez channelowaną inteligencję niefizyczną. Te dwa źródła nie mają niemal nic wspólnego metodologicznie, a mimo to wylądowały na identycznych wnioskach.
Oboje zgodzili się: jesteś istotą wibracyjną w wibracyjnym wszechświecie. Twoje dominujące myśli i emocje determinują twoją częstotliwość nadawania. Ta częstotliwość determinuje to, co przyciągasz. Zmień częstotliwość, a zewnętrzne okoliczności zmienią się wraz z nią. Jedyną zmienną jest to, czy prowadzisz ten proces świadomie, czy pozwalasz mu działać na autopilocie.
Większość ludzi prowadzi go na autopilocie. Reagują na okoliczności, co generuje myśli i emocje, które nadają częstotliwość, która przyciąga więcej tych samych okoliczności. Zamknięta pętla. Świadome tworzenie oznacza celowe wyjście z tej pętli: wybieranie, które myśli podtrzymywać, budowanie konkretnych stanów emocjonalnych celowo i pozwalanie odpowiadającej rzeczywistości zorganizować się wokół tego sygnału.
Jak to zastosować
Oto, na co faktycznie zgadzają się najbardziej wiarygodne źródła, zdestylowane do praktycznej sekwencji. Kyle Gray, w Raise Your Vibration, przedstawia codzienną praktykę emocjonalną, która zakotwicza to wszystko: kilka razy dziennie zatrzymaj się, nazwij, co czujesz, i zlokalizuj to na skali.18 Jeśli jesteś nisko, sięgnij po następne, nieco lepsze uczucie, nie skacz od razu do radości. Podążaj za uczuciami, które są prawdziwie ekspansywne. Przyjmij te złe jako dane, a potem przekieruj.
Monitoruj swoje myśli. Nie po to, by je oceniać, ale żeby być uczciwym co do tego, co nawykowo nadajesz. Myślisz o tym, czego chcesz, czy o tym, czego nie chcesz? Rozwiązania czy problemy? Wibracja odpowiada myśli, nie intencji za nią stojącej. Myślenie „nie chcę być biedny" utrzymuje cię na częstotliwości ubóstwa równie mocno, jak myślenie „jestem biedny".
Używaj emocji jako przewodnika. Jeśli myśl sprawia złe wrażenie, nadajesz częstotliwość niedostrojoną do tego, czego chcesz. Jeśli sprawia dobre wrażenie, poruszasz się ku dostrojeniu. Progresja na skali naprowadzania emocjonalnego przebiega tak: od rozpaczy sięgnij po gniew; od gniewu, po frustrację; od frustracji, po nadzieję. Każdy krok jest osiągalny.
Wizualizuj z uczuciem. Nie tylko wyobrażaj sobie rezultat. Poczuj go. Wytwórz emocje, które miałbyś, gdyby był już rzeczywisty, utrzymuj ten stan i pozwól mu zmienić twoje wyjście wibracyjne.
Wykorzystaj stan hipnagogiczny. Technika „przechodzenia" Murphy'ego działa tu: gdy zasypiasz, trzymaj wyraźny obraz albo uczucie tego, czego chcesz. Podświadomość jest najbardziej receptywna w tym zmierzchowym oknie między jawą a snem.
Bądź cierpliwy, ale wytrwały. Rzeczywistość fizyczna jest gęsta. Manifestacja trwa tu dłużej niż w wymiarze niefizycznym. Opóźnienie czasowe jest cechą medium, nie oznaką, że proces zawiódł. Kontynuuj nadawanie.
Podejmuj natchnione działanie. To krok, który większość ludzi pomija w ramach Abraham-Hicks, i to też koryguje powszechne błędne odczytanie Prawa Przyciągania jako czysto pasywnej wizualizacji. W wymiarach niefizycznych myśl tworzy natychmiastowo. W rzeczywistości fizycznej wciąż trzeba rzeczy przesuwać, budować i wprowadzać w życie. Pełna sekwencja to: skupiona intencja (wiedz, czego chcesz), dostrojenie emocjonalne (poczuj rzeczywistość tego) oraz natchnione działanie (podejmij kroki, które naprawdę cię rozświetlają). Kiedy jesteś dostrojony, właściwe impulsy pojawiają się same z siebie: telefon, który czujesz się zmuszony wykonać, okazja, która cię energetyzuje, projekt, który przyciąga, a nie popycha. Działanie płynie z dostrojenia, zamiast je zastępować. Bashar streszcza całą sekwencję w słowach „Zobacz to, poczuj to i bądź tym" i kładzie nacisk na ostatnią część: zachowuj się jak osoba, którą wolałbyś być, już teraz, bo „to nie jest 'zobaczyć znaczy uwierzyć', to jest 'uwierzyć znaczy zobaczyć'."13
Twoje myśli i ich natchnione realizowanie są rzeczywistą specyfikacją tego wszechświata. Twoje okoliczności i twoja przeszłość nią nie są. Traktuj swoje wyjście mentalne jako podstawową zmienną, a reszta systemu zareaguje odpowiednio.
Źródła
- Three Initiates, The Kybalion: A Study of the Hermetic Philosophy of Ancient Egypt and Greece (1908). Zasada Wibracji („Nic nie spoczywa; wszystko się porusza; wszystko wibruje”) sformułowana jest w rozdziale IX. https://sacred-texts.com/eso/kyb/kyb11.htm
- Esther and Jerry Hicks, Ask and It Is Given: Learning to Manifest Your Desires (Hay House, 2004). Źródło Skali Emocjonalnego Prowadzenia Abraham-Hicks, rozciągającej się od Radości/Wiedzy/Upodmiotowienia/Wolności/Miłości/Wdzięczności na szczycie do Strachu/Żalu/Depresji/Rozpaczy/Bezsilności na pozycji 22. https://abraham-hicks.com/emotional-guidance-scale/
- Esther and Jerry Hicks, The Astonishing Power of Emotions: Let Your Feelings Be Your Guide (Hay House, 2007). Uczy, że emocje są bezwzględnymi wskaźnikami zgodności między bieżącą myślą a wewnętrzną istotą. https://www.hayhouse.com/the-astonishing-power-of-emotions-paperback
- David R. Hawkins, Power vs. Force: The Hidden Determinants of Human Behavior (Veritas Publishing, 1995; później w dystrybucji Hay House). Źródło metody kinezjologicznego testu mięśniowego oraz skali kalibracji Mapy Świadomości. https://www.supersummary.com/power-vs-force/summary/
- Penney Peirce, Frequency: The Power of Personal Vibration (Atria Books/Beyond Words, 2009). https://www.penneypeirce.com/books/frequency/
- Caroline Myss, Anatomy of the Spirit: The Seven Stages of Power and Healing (Harmony Books, 1996). Przyporządkowuje siedem czaker obszarom życia oraz wzorcom stresu emocjonalno-psychologicznego. https://myss.com/anatomy-of-the-spirit/
- Jane Roberts, The Nature of Personal Reality: A Seth Book (Prentice-Hall, 1974). Pełne zdanie Setha brzmi: „Otrzymaliście dary bogów; tworzycie swoją rzeczywistość zgodnie ze swoimi przekonaniami”.
- Esther and Jerry Hicks, The Vortex: Where the Law of Attraction Assembles All Cooperative Relationships (Hay House, 2009). Książkowe omówienie koncepcji Wiru (Vortex) Abraham-Hicks. https://archive.org/details/vortexwherelawof00hick
- Joe Dispenza, Breaking the Habit of Being Yourself: How to Lose Your Mind and Create a New One (Hay House, 2012). Stwierdza, że „mózg nie odróżnia wewnętrznego świata umysłu od tego, czego doświadczamy w otoczeniu zewnętrznym”, i rozwija praktykę próby mentalnej opartą na neuroplastyczności. https://www.hayhouse.com/breaking-the-habit-of-being-yourself-paperback
- Joe Dispenza, You Are the Placebo: Making Your Mind Matter (Hay House, 2014). Zbiór udokumentowanych przez Dispenzę przypadków remisji i przemiany, w tym cofnięcia się raka, chorób serca, depresji, zapalenia stawów i drżenia parkinsonowskiego, przypisywanych przekonaniom i medytacji. https://www.hayhouse.com/you-are-the-placebo
- Joseph Murphy, The Power of Your Subconscious Mind (1963). Źródło modelu świadomości i podświadomości, opisów przypadków uzdrowień i dobrobytu oraz techniki „przekazywania” (passing-over) służącej zaszczepianiu idei w podświadomości, opisanej w rozdziale o praktycznych technikach uzdrawiania umysłem.
- Robert A. Monroe, Journeys Out of the Body (Doubleday, 1971). Książka, która spopularyzowała termin „doświadczenie poza ciałem” (out-of-body experience) oraz technikę samodzielnego wywoływania OBE ze stanu hipnagogicznego pogranicza. https://www.penguinrandomhouse.com/books/116125/journeys-out-of-the-body-by-robert-monroe/
- Darryl Anka and Steve Meyers, Quest for Truth: 100 Insights That Could Change Your Life (Nobul Press, 1997). Bashar o neutralnych sytuacjach, przypowieść o Bogatym Człowieku, analogia Biblioteki, wątpliwość jako zaufanie do negatywnej rzeczywistości oraz „Zobacz to, poczuj to i bądź tym”. https://archive.org/details/darryl-j-anka-steve-meyers-quest-for-truth-100-insights-that-could-change-your-life-nobul-pr-1997
- William Buhlman, Adventures in the Afterlife (CreateSpace, 2013). Opis Buhlmana środowisk zaświatów reagujących na myśl, przedstawiony oczami postaci Franka Brooksa, w których tworzenie formy przebiega od myśli ku coraz gęstszej wibracji. https://www.goodreads.com/book/show/18113042-adventures-in-the-afterlife
- Marc Auburn, 0,001%. Opublikowana relacja Auburna z jego eksploracji poza ciałem, w tym natychmiastowych podróży kierowanych myślą i materializacji w niefizycznych wymiarach. https://marcauburn.com/0001pourcent/voyage-astral/
- Barbara Marciniak, Bringers of the Dawn: Teachings from the Pleiadians (Bear & Company, 1992). Książka stwierdza, że Zwiastuni Świtu umożliwiają „kosmiczny ewolucyjny skok świadomości”, „zakotwiczając częstotliwość najpierw we własnych ciałach”. https://archive.org/details/bringersofdawnte0000marc
- Wayne W. Dyer and Esther Hicks, Co-creating at Its Best: A Conversation Between Master Teachers (Hay House, 2014). Na podstawie wydarzenia na żywo w Anaheim w Kalifornii, podczas którego Dyer zadaje pytania Abrahamowi za pośrednictwem Esther Hicks. https://www.hayhouse.com/co-creating-at-its-best-hardcover
- Kyle Gray, Raise Your Vibration: 111 Practices to Increase Your Spiritual Connection (Hay House, 2016). https://www.goodreads.com/book/show/25779560-raise-your-vibration